ปัจจัยเกื้อหนุนด้านการศึกษา

โครงการก่อสร้างอาคารเฉลิมพระเกียรติ “ภูมิพลสังคีต” ถือกำเนิดในปี พ.ศ. 2537 โดยมหาวิทยาลัยมหิดลมีแนวคิดที่จะก่อตั้งวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ เพื่อให้เป็นวิทยาลัยดนตรีที่สมบูรณ์แบบแห่งแรกในประเทศไทย รวมทั้งเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่องในวโรกาสฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี และได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ใช้ชื่ออาคารวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ว่า “ภูมิพลสังคีต”

โครงการก่อสร้างระยะแรก

โครงการก่อสร้างระยะแรก เริ่มดำเนินการในปี พ.ศ. 2539 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2549 เป็นลักษณะกลุ่มอาคารที่สร้างบนเนื้อที่ดินประมาณ 12 ไร่ ภายในมหาวิทยาลัยมหิดล วิทยาเขตศาลายา ตั้งอยู่บริเวณด้านทิศใต้ ติดกับถนนปิ่นเกล้า – นครชัยศรี โดยมี บริษัทต้นศิลป์ สตูดิโอ จำกัด เป็นผู้ออกแบบ ประกอบไปด้วย 3 ส่วนหลัก ได้แก่ ส่วนแรก (อาคาร A) เป็นอาคารสูง 5 ชั้น พื้นที่ประมาณ 13,310 ตารางเมตร ใช้เป็นอาคารเพื่อการเรียนการสอน ห้องซ้อม ส่วนอำนวยการ และส่วนบริหารจัดการ ส่วนที่สอง (อาคาร B) พื้นที่ประมาณ 4,338 ตารางเมตร เป็นส่วนอาคารหอแสดงดนตรี ขนาดจุ 353 ที่นั่ง และหอกลางน้ำ ส่วนที่สาม (อาคาร C) พื้นที่ประมาณ 1,886 ตารางเมตร เป็นอาคารหอสมุดดนตรี ประกอบด้วยห้องสมุดดนตรีและศูนย์บริการข้อมูลสื่ออิเล็กทรอนิกส์ทางดนตรี โดยพื้นที่ทั้ง 3 ส่วนจะมีการเชื่อมต่อกันด้วยพื้นที่เปิดโล่งที่ก่อให้เกิดกิจกรรมต่างๆ และมีลานแสดงดนตรีกลางแจ้งที่มีเวทีรูปวงรีเป็นแกนศูนย์กลางของกลุ่มอาคาร

แนวความคิดทางด้านสถาปัตยกรรม

การสร้าง “Sense of Place” เป็นแนวคิดหลักในการออกแบบที่สถาปนิกได้วางแนวคิดเอาไว้ โดยต้องการให้กลุ่มอาคารเหล่านี้ “เป็นชุมชนทางดนตรีที่อบอุ่นมีชีวิตชีวา” โดยให้ความสำคัญกับที่ว่างกึ่งภายนอก (Semi-outdoor space) เพื่อแก้ไขปัญหาที่ว่างแบบปิด (Closed Space) อันได้แก่พื้นที่ใช้สอยหลักภายในอาคาร ซึ่งส่วนใหญ่เป็นห้องซ้อมและห้องเรียนดนตรีที่ต้องมีการควบคุมเสียงมิให้รบกวนกัน เป็นเหตุให้แต่ละห้องทึบตัน ไม่ต่อเนื่อง และตัดขาดออกจากกันในแทบทุกส่วน สถาปนิกจึงได้ใช้ที่ว่างกึ่งภายนอก (Semi-outdoor space) สร้างความต่อเนื่องให้เกิดความเชื่อมโยงที่มีชีวิตชีวาขึ้นระหว่างแต่ละเนื้อหาของที่ว่าง และระหว่างภายในกับภายนอก นอกจากนี้ในด้านเทคนิค อาคารหลังนี้ยังถูกออกแบบโดยต้องคำนึงถึงคุณภาพของระบบอุโฆษวิทยา รวมทั้งเรื่องของการประหยัดพลังงานอีกด้วย

โครงการก่อสร้างส่วนขยายใหม่และพื้นที่ทางวัฒนธรรม

วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ เป็นส่วนหนึ่งที่จะมีส่วนร่วมในการพัฒนาพื้นที่ของมหาวิทยาลัยมหิดล ให้เป็นพื้นที่ทางวัฒนธรรม (Cultural Zone) เพื่อการเรียนรู้ของสังคมและชุมชนศาลายา ประกอบไปด้วยพื้นที่โครงการก่อสร้างระยะแรก (อาคาร A, B, และ C) และส่วนขยายใหม่ของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (อาคาร D) อนุสาวรีย์ครูมีแขก สวนพฤกษาดุริยางค์ พิพิธภัณฑ์ดนตรีแห่งอุษาคเนย์ หอประชุมศูนย์เทคโนโลยีนวัตกรรมและปฏิบัติการอเนกประสงค์ และพื้นที่ป่าธรรมชาติที่ต้องสงวน โดยมีโครงการก่อสร้างส่วนขยายใหม่ที่อยู่ระหว่างดำเนินการก่อสร้างในความรับผิดชอบของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ได้แก่

โครงการพัฒนาการเรียนการสอนและฝึกปฏิบัติการทางดนตรี (อาคาร D)

เป็นส่วนขยายใหม่ของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ตั้งอยู่บริเวณด้านทิศตะวันตกของโครงการก่อสร้างระยะแรก เป็นอาคารสูง 5 ชั้น พื้นที่ประมาณ 7,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยห้องสอนเดี่ยว 42 ห้อง ห้องซ้อมเดี่ยว 81 ห้อง ห้องบรรยาย 9 ห้อง ห้องปฏิบัติการดนตรีบำบัด และห้องปฏิบัติการธุรกิจดนตรี (มีแผนเริ่มเปิดให้บริการในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551)

ภายในบริเวณโถงกลางของอาคารมีโครงการ “สิปปสดมภ์” หรือ “เสาศิลปิน” ที่วิทยาลัยฯ ได้เชิญศิลปินแห่งชาติและศิลปินร่วมสมัยที่มีผลงานเป็นที่ยอมรับในระดับชาติ มาสร้างสรรค์งานศิลปะในรูปแบบสามมิติบนเสาของอาคารจำนวน 20 ต้น เรียกว่า “สิปปสดมภ์” เสาแต่ละต้นมีความสูงประมาณ 12 – 16 เมตร โดยให้เสาหนึ่งต้นต่อศิลปินหนึ่งคน มาสร้างงานศิลปะในรูปแบบและความคิดอิสระ ไม่มีกรอบ ไม่มีพันธะผูกพันใดๆ เพื่อสร้างสรรค์งานศิลปะให้ส่องทางกับดนตรี เกื้อหนุนให้เกิดสุนทรียรสที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ บริเวณบันไดทางขึ้นด้านทิศตะวันออกอาคาร D ยังมีลานแสดงดนตรีกลางแจ้ง หรือ “ลานศิลปิน” ที่เป็นเวทีสำหรับนักศึกษาและศิลปินรับเชิญอีกด้วย

โครงการสวนพฤกษาดุริยางค์

ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระชนมายุ 80 พรรษา วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล โดยความร่วมมือกับสถาบันสิ่งแวดล้อมไทย และองค์กรเอกชน ได้นำเสนอการปลูกป่าซึ่งเป็นต้นไม้ที่ใช้ทำเครื่องดนตรี บนพื้นที่ 5 ไร่ ตั้งอยู่บริเวณด้านทิศเหนือของโครงการพัฒนาการเรียนการสอนและฝึกปฏิบัติการทางดนตรี (อาคาร D) มีพรรณไม้ที่ใช้ทำเครื่องดนตรีนานาชนิด และที่สำคัญยังมีประติมากรรมหินอ่อนจากเมืองคาราร่า ประเทศอิตาลี 2 ชิ้นด้วยกัน แกะสลักโดยช่างแกะหินชาวอิตาลี ชิ้นแรกนั้น เป็นรูปเชลโลของพระเจนดุริยางค์ บิดาแห่งดนตรีสากลในประเทศไทย และประติมากรรมชิ้นที่สอง เป็นรูปแซกโซโฟนและบทเพลงพระราชนิพนธ์ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

พฤกษาดุริยางค์ เป็นพิพิธภัณฑ์ต้นไม้ที่มีชีวิต เป็นสถานที่เพื่อการศึกษาสังคมและวัฒนธรรมที่พึ่งพิงธรรมชาติจากไม้ ปลูกต้นไม้ที่ยังเป็นต้นไม้ ก่อนที่จะมาเป็นเครื่องดนตรี เก็บรักษาดูแลต้นไม้ และสืบทอดวัฒนธรรมดนตรี รวมถึงวิถีชีวิตของผู้คน และเป็นประวัติศาสตร์ของชนชาติ เพื่อพัฒนาพื้นที่ดนตรีให้เป็นแหล่งเรียนรู้ สนับสนุนการท่องเที่ยว พัฒนาดนตรีให้เป็นอุตสาหกรรม (มีแผนเริ่มเปิดให้บริการในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2551)

โครงการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ดนตรีแห่งอุษาคเนย์

พิพิธภัณฑ์ดนตรีแห่งอุษาคเนย์มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นที่รวบรวมเครื่องดนตรี ประวัตินักดนตรี เสียงดนตรี ให้เป็นแหล่งการศึกษาดนตรีของภูมิภาคอุษาคเนย์ นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่แสดงดนตรีของชาวบ้านจากชุมชนต่างๆ เพื่อเปิดโอกาสให้ชาวบ้านและมหาวิทยาลัยเป็นแหล่งเรียนรู้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน (ขณะนี้อยู่ระหว่างขั้นตอนการออกแบบ)

โครงการศึกษาดนตรีสำหรับบุคคลทั่วไป

โครงการศึกษาดนตรีสำหรับบุคคลทั่วไป เป็นโครงการที่จัดตั้งขึ้นเพื่อจัดการศึกษาดนตรีสำหรับบุคคลทั่วไป เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต เพื่อเตรียมความพร้อมการศึกษาดนตรีสำหรับเด็กและเยาวชน เพื่อสร้างพื้นฐานการศึกษาดนตรีของนักศึกษาที่ต้องการศึกษาต่อในสาขาดนตรีในระดับอุดมศึกษา

ปัจจุบัน วิทยาลัยดุริยางคศิลป์มีสถานที่ตั้งโครงการศึกษาดนตรีสำหรับบุคคลทั่วไป 2 แห่ง ได้แก่

วิทยาลัยดุริยางคศิลป์มีปัจจัยเกื้อหนุนด้านการศึกษาที่สมบูรณ์แบบที่สุดแห่งหนึ่งของภูมิภาคอุษาคเนย์ มีการจัดทรัพยากร อาคารสถานที่ สภาพแวดล้อม รวมไปถึงสื่อวัสดุ อุปกรณ์ และระบบสารสนเทศ เพื่อส่งเสริมสนับสนุนพันธกิจในด้านการจัดการศึกษา การวิจัย การบริการวิชาการ และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมอย่างพอเพียง และมีคุณภาพระดับนานาชาติ โดยสามารถแบ่งประเภทการใช้งานพื้นที่ตามลักษณะการใช้งานได้เป็น 4 กลุ่มหลัก ได้แก่

The College of Music divides the areas according to the way we use them into four main groups;

  • กลุ่มพื้นที่สำหรับการแสดงดนตรี (Performance Areas)
  • กลุ่มพื้นที่แหล่งข้อมูลทางดนตรี (Music Resources Areas)
  • กลุ่มพื้นที่สำหรับการเรียนการสอนดนตรี (Instructional Areas)
  • กลุ่มพื้นที่สนับสนุน (Auxiliary Areas)

แบบอาคาร

อาคารเฉลิมพระเกียรติภูมิพลสังคีต

อาคารพัฒนาการเรียนการสอนและปฏิบัติการทางการดนตรี

อาคารพิพิธภัณฑ์ดนตรีในภูมิภาคอุษาคเนย์

อาคารพัฒนาวิชาชีพดนตรีสู่ความเป็นเลิศ (ดาวน์โหลด)

 

frases de la vida frases de enamorados