เกี่ยวกับห้องสมุด

ประวัติความเป็นมา เกี่ยวกับห้องสมุดจิ๋วบางซื่อ

ประวัติหมอจิ๋ว

สำหรับประวัติของ พญ.โชติศรี ท่าราบ หรือหมอจิ๋ว นั้น เกิดวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ที่บ้านสวนริมคลองบางซื่อ หลังกรมทหารปืนใหญ่ที่ 1 รักษาพระองค์ กรุงเทพฯ เป็นบุตรของ บุตรีของ พระยาศรีสิทธิสงคราม (ดิ่น ท่าราบ) กับ นางตลับ ท่าราบ (อ่ำสำราญ) มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน คือ 1. นางอัมโภช จุลานนท์ (มารดาของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์) 2. พญ.โชติศรี ท่าราบ 3. นางอารีพันธ์ ประยูรโภคราช และ นายชัยสิทธิ์ ท่าราบ

พญ.โชติศรี จบการศึกษาชั้นประถมจาก โรงเรียนสตรีโชติเวช ชั้นมัธยม 8 จากโรงเรียนราชินีบน และสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล (มหาวิทยาลัยมหิดล – ปัจจุบัน) ในปี 2487 รุ่น 49

หลังจากจบการศึกษา นามสกุล “ท่าราบ” เป็นนามสกุลต้องห้ามในการรับราชการ เนื่องจาก บิดาของ พญ.โชติศรี เป็นนายทหารคนสำคัญในคราวกบฏบวรเดช พญ.โชติศรี จึงเป็นเพียงหมอประจำอยู่ที่ร้านวิทยาศรม ร้านขายยาและคลินิกหมอที่ตั้งอยู่ริมถนนราชดำเนิน ในกรุงเทพฯ ขณะนั้น และเป็นหมอผู้มุ่งมั่นผดุงศักดิ์และสิทธิแห่งปริญญาแทพย์ ตามรอยเบื้องยุคลบาทของหมอเจ้าฟ้า สมเด็จพระบรมราชชนกและครูบาอาจารย์

พญ.โชติศรี ในสมัยก่อน กับปัจจุบันอายุ 90 ปี

ในช่วงชีวิตแห่งการเป็นหมอคลินิก พญ.โชติศรี เป็นจุดศูนย์รวมการรักษาพยาบาลโรคต่างๆ ของชาวบ้าน การรักษามีความแม่นยำจนเป็นตำนานเล่าขานกันต่อมาๆ จนถึงขั้นที่เรียกกันว่า “คุณแม่หมอจิ๋ว”
และแม้ พญ.โชติศรี จะร่ำเรียนมาทางวิชาแพทย์ แต่ก็มีพื้นฐานทางด้านศิลปะจากบิดาคือ พระยาศรีสิทธิสงคราม ผู้ชื่นชอบในศิลปะและวรรณกรรมของตะวันตก อย่างหนักแน่น ส่วนความรู้ทางดนตรีคลาสสิกก็ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่เล็ก ดังนั้น ในระหว่างเป็นนักศึกษาแพทย์ โชติศรี จึงเริ่มต้นแสดงออกความสามารถทางศิลปะ ด้วยการเขียนผลงานเรื่องสั้นชื่อ “แก้วตา” โดยใช้นามปากกา ณ เพ็ชรภูมิ อันมีที่มาจากพระราชวังเพ็ชรภูมิไพโรจน์ ที่เพชรบุรี ซึ่งเป็นที่ตั้งของต้นตระกูลของท่าน ให้กับหนังสือ “นิกรวันอาทิจ” เป็นผลงานที่ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวาง เช่นเดียวกับผลงานแปลโคลงอังกฤษเรื่อง “นายโจรหนุ่ม” (2497) หรือ The Highwayman ของ Alfred Noyes ออกมาเป็นกาพย์ยานี 11 ตีพิมพ์ลงใน “กิติสารรายเดือน”
พญ.โชติศรี เขียนเรื่องสั้น ลงพิมพ์ใน “สยามนิกรวันอาทิจ” และเริ่มงานเขียนวิจารณ์ดนตรีคลาสสิก ชื่อคอลัมน์ “กลางกรุง” ในนิตยสาร “ชาวกรุง” โดยใช้นามปากกาว่า “จิ๋ว บางซื่อ” เขียนด้วยสำนวนเหมือนเป็นนักเขียนชาย ติดต่อกันโดยผู้อ่านไม่ทราบ เป็นเวลาถึง 10 ปี
นามปากกาว่า จิ๋ว บางชื่อ มาจากชื่อเล่นรวมกับบ้านที่อยู่ในสมัยนั้น เรียกผลงานของตนว่าเป็น ′หัสสารคดี′ โดยตอนแรกตั้งชื่อเดียวกับชื่อคอลัมน์ เป็นบทความเล่าง่ายๆ เกี่ยวกับความยากในการฟังดนตรี การยกตัวอย่างที่ง่ายแก่การเข้าใจ และการเรียนรู้ความหมายของลักษณะ ดนตรี เครื่องมือ และตัวโน้ตของดนตรี

หนังสือ กำสรวลพระยาศรี และ ก้นลิ้นชัก โดย ณเพ็ชรภูมิ จัดพิมพ์ โดยสนพ.มติชน ซึ่งเป็นงานเขียนของ พญ.โชติศรี ทั้งสองเล่มนี้บอกเล่าถึงความรักความผูกพันของคนเป็นลูกสาวคนหนึ่งที่มีต่อบิดา เป็นบันทึกของลูกสาวที่บอกเล่าถึงพ่อในอีกแง่มุมหนึ่งที่ประวัติศาสตร์ไม่ได้บันทึกไว้ ในช่วงของเหตุการณ์ “กบฏวรเดช” ปีพ.ศ. 2476 ซึ่งหนังสือสองเล่มนี้ เป็นที่สนใจเป็นอย่างมากในสังคม ด้วยเนื้อสะเทือนใจและบาดลึกในความคิด ความรู้สึก ของผู้อ่านเป็นอย่างมาก

นามปากา
“ณ เพ็ชรภูมิ” เขียนเรื่องสั้น
“เนือง” วิจารณ์ละคร และวิจารณ์การใช้ภาษาไทย
“หนูเหน็ง” วิจารณ์หนังสือ
“แกลตา” วิจารณ์ภาพยนตร์

ผลงาน
บรรเลงรมย์ เล่ม 1,2
ป่าหิมพานต์
น้ำหยดลงหิน
กำศรวลพระยาศรี
เนื้อนาบุญแห่งชีวิต
ก้นลิ้นชัก
เรื่องของสัตว์ การอยู่ร่วมกันอย่างสันติ ระหว่าง คน สัตว์ และต้นไม้ใบหญ้า
เปิดกรุ
ทัวร์ 4 ประเทศใน 2 สัปดาห์

frases de la vida frases de enamorados